Zapraszam w piątek o godz. 13.30 na ATH, do sali 120 w budynku L, na debatę o tożsamości regionalnej Podbeskidzia. Do dyskusji zaprosiłem dr Anetę Bąk, autorkę badań socjologicznych wśró mieszkańców Bielska-Białej oraz Roberta Talarczyka, dyrektora Teatru Polskiego, Ślązaka patrzącego na nasz region z nieco innej niż nasza własna perspektywy. Czy mieszkańcy miasta i regionu identyfikują się z pojęciem Podbeskidzia, co ono oznacza, czy ludzie z zewnątrz widzą naszą specyfikę równie wyraźnie jak my sami? Jak ma się Podbeskidzie do Śląska i Małopolski? Debata ma charakter otwarty, zapraszam wszystkich tych, którzy brali udział w dyskusji na moim blogu. Spotkajmy się w realu :-) Wiem, że godzina spotkania nie jest najszczęśliwsza, ale debata odbywa się w ramach Beskidzkiego Festiwalu Nauki i to narzuca pewne ograniczenia.

PS. Mój ostatni wywiad i sama zapowiedź debaty wywołała w necie dużą dyskusję, doprawioną sporą dawką agresji. Moderatorzy forów dyskusyjnych mieli co robić, usuwając niezgodne z regulaminem, obraźliwe dla mnie posty. Moi "ślązakowscy" adwersarze posuwali się do bardzo brutalnych ataków, z których nazywanie mnie "fuehrerem" było jednym z delikatniejszych. Dostawałem także propozycje by wyp... ze Śląska i sląskiego Bielska oraz zachęty do leczenia psychiatrycznego. Nie, nie skarżę się :-) Piszę o tym do wiadomości pana Artura Pałygi, może weźmie mnie w obronę równie mocno jak prześladowanych w BB Ślązaków i wymysli jakąs nazwę dla tej fali nienawiści, która mnie obmyła? Antysemityzm nie, bo to już zajęte, ale może coś równie widowiskowego?

Nie zawsze w skrótowej wypowiedzi na blogu da się precyzyjnie wyrazić swoja opinię czy stanowisko. Dlatego wszystkch, którzy angażowali się w dyskusję na moim blogu, zachęcam do lektury wywiadu, którego udzieliłem p. Ewie Furtak. Wywiad ukazał się w ostatni piątek w dodatku do Gazety Wyborczej "Nasze Beskidy", a w wersji elektronicznej jest dostępny tu:

http://bielskobiala.gazeta.pl/bielskobiala/1,88025,11709133,Nie_dajmy_sie_zapedzic_RAS_na_gornoslaskie_podworko.html

W prasie pojawiły się informacje, łączące słabą grę Podbeskidzia w ostatnich kolejkach z niewypłaceniem premii piłkarzom. Ponieważ w tym kontekście pada moje nazwisko, czuję się zobowiązany do przekazania kilku informacji na ten temat, zgodnie z moją wiedzą. Zastrzegam, że po blisko roku od mojej rezygnacji nie posiadam już pełnych informacji na temat obecnej sytuacji finansowej klubu i przyczyn takiego a nie innego stanowiska obecnych władz TSP.

A zatem jak było? Trzeba rozdzielić dwie kwestie: premię za awans w poprzednim sezonie i premię za utrzymanie w obecnym sezonie. Co do tej pierwszej: sprawa jest jasna, została dokładnie wskazana jej wysokość i źródło pokrycia, jakim były gwarantowane wpływy z Canal+. Tego kwestionować nie można i chyba nikt nie próbuje. Jeżeli pojawiły sie kłopoty finansowe, trzeba negocjować z drużyną przesunięcie spłaty zobowiązań. Z mojego doświadczenia mogę zapewnić, że nasi piłkarze pod tym względem byli - przynajmniej za moich czasów - spolegliwi i gotowi do porozumień. Wystarczyło tylko z nimi rozmawiać i traktować jak dorosłych ludzi.

Odrębnym problemem jest kwestia premii za utrzymanie w pierwszym sezonie ekstraklasowym. Gdy byłem prezesem TSP wprowadziłem taki system wynagradzania, w którym naprawdę duże pieniądze "leżały na boisku". W sezonie w którym wywalczylismy awans zdało to egzamin. Nie jest tajemnicą, że obecnie zarobki piłkarzy w TSP należą do najniższych w lidze, zatem potrzebny był jakiś dodatkowy bodziec. Gra w ekstraklasie to dla klubu wpływy rzędu 5-6 mln co sezon, wydawało mi się zatem racjonalne by część tej kwoty stanowiła premię dla tych, od których te wpływy zależą, czyli dla piłkarzy i trenerów. Takie też zapadły ustalenia w rozmowach między zarządem a radą drużyny. Wysokośc kwoty niech pozostanie sprawą wewnątrzklubową, mogę tylko powiedzieć że znacznie się rózniła od poczatkowych propozycji drużyny. Fakt, iż - juz jako zarząd spółki akcyjnej - nie sformalizowałem naszych ustaleń w formie uchwały, ale wówczas stosunki zarządu z drużyną oparte były na wzajemnym zaufaniu. Zresztą, częscią naszych ustaleń były też premie meczowe i tych nikt dziś nie kwestionuje. W tym burzliwym czasie naszą pracę zdominowała sprawa stadionu i licencji i cały wysiłek skupiał sie na tym, żebyśmy mogli zagrać na naszym stadionie. Nie sądziłem, że ustalenia będą kwestionowane przez następne władze, tym bardziej że znali je - i ich nie podważali - panowie Wolas (czyli następny prezes) i Szypuła (czyli wiceprezes w następnym zarządzie). Teraz okazuje się że brak uchwały był błędem - biorę to na siebie i ubolewam nad tym, po prostu w najgorszych snach nie przypuszczałem że tak szybko zmieni się w klubie atmosfera i nastąpi drastyczny spadek wzajemnego zaufania. Nie planowałem swojej dymisji i rozwój wypadków był zaskakujący również dla mnie.

Nie wiem, jakie są przyczyny kwestionowania tej premii. Jeżeli tylko formalne, to trzeba było ten błąd naprawić i po kłopocie. Spodziewam się, że brak uchwały to tylko pretekst, prawdziwym powodem jest sytuacja finansowa klubu. Nastapiło w ostatnich miesiącach kilka zjawisk, których nie dało się przewidzieć planując budżet na ten sezon: utrata części sponsorów, mniejsza frekwencja na widowni, kolejne przesunięcie terminu rozpoczęcia budowy stadionu, praktyczne załamanie się programu merchandisingu (sprzedaż gadżetów i odziezy klubowej). Powstrzymam się od szukania odpowiedzialnych za ten stan rzeczy, nie mnie to oceniać bo nie byłbym obiektywny. Być może było to nieuniknione, nie wiem. Jeśli już natomiast klub ma do czynienia z taką sytuacją, to jedynym rozwiązaniem wydaje mi się szukanie alternatywnych rozwiązań, akceptowanych zarówno przez piłkarzy jak i zarząd. Najprostszym rozwiązaniem byłoby powiązanie premii z lokatą na koniec sezonu, wszak każde miejsce w tabeli wyżej to ok. 200 tys. zł więcej od sponsora ligi. Przypominam tylko, że kilka kolejek wstecz byliśmy na siódmym miejscu w tabeli, ostatecznie skończyło się na dwunastym. To daje około miliona złotych różnicy. Jeśli to prawda, że przyczyną słabszej postawy były nieporozumienia w sprawie premii, to taki właśnie był ich skutek finansowy.

Nikt w tej sprawie się ze mna nie kontaktował, nie pytał o zdanie, nie ma takiego obowiązku. Gdyby mnie jednak spytano, dałbym dwie rady. Pierwsza to rozmawiać, rozmawiać, rozmawiac. W takim klubie jak TSP, nie będącym krezusem finansowym, zaufanie i wewnętrzna komunikacja to podstawa osiągnięć. A druga rada jest następująca: futbol to bardzo specyficzny biznes i nie wszystkie metody które zdają egzamin w fabryce okażą się skuteczne w klubie. W elicie nie osiągnie sie sukcesu, jesli jedynym wyjściem z kłopotów będzie cięcie wydatków. Zrównoważyć budżet można i trzeba także poprzez zwiększenie wpływów. I dlatego niecierpliwie czekam na wielokrotnie już zapowiadaną finalizację rozmów ze sponsorami. W sezonie 2010/11 mieliśmy jako klub czterech sponsorów głównych, teraz zostało - pomimo awansu - tylko dwóch. To trzeba zmienić, to tu leży klucz do wyjścia z kłopotów. A na tym zależy chyba wszystkim: staremu i nowemu zarządowi, akcjonariuszom, protestującym kibicom, piłkarzom. Trzymam kciuki żeby się udało.

2 maja to od niedawna Święto Flagi. Zatem o fladze. 19 kwietnia była w teatrze ta niezbyt szczęsna debata o "Miłosci w Konigshutte", a wcześniej spektakl. Na koniec spektaklu żółto-niebieskie opaski na rękawach częsci aktorów. A na balkonie pan Rajmund Pollak powiewający flagą biało-czerwoną. I reakcja jednego z widzów, jak sam o sobie powiedział w dyskusji - Ślązaka, który przyjechał specjalnie na ten spektakl. Gdy zobaczył tę flagę, aż podskoczył i o mało nie doszło do rękoczynów (szacunek dla p. Pollaka, że pomimo swego temperamentu nie dał się sprowokować). I głos w dyskusji ze strony miejscowych działaczy RAŚ, że ta flaga na balkonie bardziej im przeszkadza niż opaski w ostatniej scenie. I na koniec jeszcze raz ten sam mężczyzna ze Śląska, który stwierdził że tą flagą mógłby sie podetrzeć, bo dla niego nic nie znaczy.

Do niedawna nie przypuszczałem nawet, że polska flaga w Polsce może budzić takie emocje. Jednak może. Fora internetowe pełne są wpisów kipiących nienawiścią i pogardą do Polski i Polaków. Przepraszam: "polaczków". I Polska też z małej litery. Niestety, też z okazji premiery w bielskim teatrze. I odmowa przyjęcia tego do wiadomości ze strony osób, które takie złe emocje i nastroje wzbudzają, ogniskują, usprawiedliwiają. Naiwność? Cynizm? Uleganie modzie? Coś się złego dzieje. Nie umiem tego jeszcze nazwać, ale jesli dyskusję o biało-czerwonej zostawimy z jednej strony Wszechpolakom, z drugiej ślązakowskim "haterom", to źle to się skończy.