Przez ostatnich kilka dni nie czułem potrzeby pisania czegokolwiek. Jest czas kiedy warto wszystkie słowa zostawiać w sobie. Teraz spróbuję.

Znałem wiele z tych osób. Nie miałem w samolocie przyjaciół, ale znajomych - tak. Dla mnie ta katastrofa ma więc wymiar podwójny, ale dziś chcę pisać tylko o tym publicznym.

Umysł ludzki szuka analogii, porównuje. Tu nasza bezradnośc bierze się z tego, że nie ma z czym katatrofy smoleńskiej porównać. Wszystko zawodzi. Były w historii Polski większe hekatomby, bardziej krwawe momenty, ale takiego upływu krwi elity w tak krótkim czasie nie było.

Śmierć tak wielu ludzi z elity politycznej czy wojskowej pokazuje, że Państwo nie jest czymś odległym i abstrakcyjnym, że Państwo Polskie to nie tylko instytucje, to także - a może przede wszystkim - ludzie te instytucje wypełniający, tworzący. Żywi ludzie, choc teraz już martwi.

Jak to się stało, że do piątku ci ludzie byli w mediach przedstawiani jako oszołomy, złodzieje, karierowicze, agresorzy i prostacy, a od soboty te same media (ba! ci sami dziennikarze!) przedstawiają ich jako mężów stanu, świetnie wykształconych, wręcż mędrców, patriotów służących Polsce? Kiedy dziennikarze kłamali? Czy teraz, pod pręgierzem tradycji, nakazującej o zmarłych mówic tylko dobrze? Czy może jednak wcześniej uczestniczylismy w jakimś zbiorowym medialnym szaleństwie i kłamstwie, nakazującym podważać wszelkie autorytety i przedstawiać polską politykę jako rynsztok? Znałem wielu z tych ludzi, więc wiem, że bliższa prawdy jest ta wersja posmoleńska, zginęło naprawdę wielu wybitnych Polaków, którzy całe życie poświęcili Polsce. Szkoda, że szacunku nie doczekali się za życia. Zróbmy sobie w tej sprawie rachunek sumienia.

Jeśli zawitają tu jacyś dziennikarze, niech i oni spytają samych siebie, dlaczego przywódcy naszego Państwa latają dwudziestoletnim samolotem, a i to na zmianę? A pamiętacie te czołowki gazet ze zdjęciami chorych na szpitalnych korytarzach i podpisem: "Oni umierają a rząd chce kupić nowe samoloty"? Ktoś to pisał. I ktoś był autorem setek innych, mniej rzucających się w oczy przykładów medialnego hołdu składanego zawiści, zazdrości i najgorszym instynktom gawiedzi.

I już kłótnie o Wawel. Rozumiem, że komus może się ta decyzja nie podobać, ale nie rozumiem, że może w czasie żałoby protestować i pokrzykiwać. To mnie przeraża. Przypominam sobie jakąś oszalałą grupkę protestujących podczas pogrzebu Geremka i myślę sobie, że lewicowego oszołomstwa jest w Polsce jeszcze więcej niż prawicowego, tylko chodzi lepiej ubrane.

Mnie osobiście nie interesuje dyskusja, czy Lech Kaczyński swoim życiem zasłużył na Wawel. Ma prawo spocząć na Wawelu z powodu swojej śmierci. Zginął jako urzędujący Prezydent RP, w miejscu i czasie symbolicznym, wraz z wieloma innymi wielkimi Polakami. Kto myśli, że nie kłócono się o Piłsudskiego, ten nie zna historii, a przecież dziś nikomu nie przychodzi stwierdzić, że ten grób powinien być gdzie indziej.

Wydaje mi się, że wokół grobu pary prezydenckiej już powoli tworzy sie legenda. Romantyczna, o miłości po grób, o wspólnym życiu i śmierci, o obrącze Pierwszej Damy. Nie zdziwię się, gdy ten grób stanie się celem pielgrzymek zakochanych. szczególnie tych, którzy wierzą w to, że wielka miłość nie jest zarezerwowana wyłącznie dla szczupłych modelek i ich wysokich atletycznych partnerów, że miłość jest dla wszystkich. Potrzebujemy mitów, bez nich jesteśmy ubożsi. A mitom nie przeszkadza nawet to, jeżeli są oparte na prawdzie.

I zwróćcie proszę uwagę, że kłótnie o Wawel nie rozpoczęły się w świecie polityki. Politycy zachowują się niebywale godnie. To tzw. zwykli ludzie rozpoczęli tę licytację nienawiści i złości. Może więc ta prosta odpowiedź, którą formułowano przez ostatnie lata, że agresja i kłótnie to wina polityków, to tylko wygodne złudzenie? Może to w nas samych jest tyle złych uczuć, że narodowe pojednanie może trwać raptem tylko dwa dni?

Z Szyndzielnią miałem rację. Już od kilku lat mówiłem że stacja narciarska to pomysł niemądry i nierealny. Teraz okazuje się że inwestycje narciarskie na Szyndzielni zablokowali nie ekolodzy, tylko urzędnicy, którzy są od tego by pilnować przestrzegania prawa.

Chyba powinienem mieć satysfakcję. Ale nie mam. Tyle straconego czasu, tyle urzędniczej zmarnotrawionej krzątaniny, tyle pieniędzy na niepotrzebne plany i ekspertyzy. Szyndzielnia zasługuje wreszcie na jakiś mądry pomysł. To jest góra dla ludzi, tylko trzeba podejść do niej z szacunkiem. Może park tematyczny poświęcony przyrodzie gór, nad którym patronat mogliby objąć Bolek i Lolek? A może macie, drodzy Goście, jakiś lepszy pomysł? Pomóżmy ratuszowym urzędnikom, bo jak ich zostawimy sam na sam z tym problemem, to cała Sahara zarośnie :-)

Gazeta Wyborcza sprawiła swoim czytelnikom z Podbeskidzia specyficzny noworoczny prezent: zamieściła felieton Michała Smolorza "Nowa 'przedsiebiorczość' Podbeskidzia". Tekst kuriozalny, można przeczytać i samemu ocenić, link podał LPD w swoim wpisie (dzięki!). W skrócie: Smolorz zarzuca mieszkańcom Podbeskidzia że masowo kradną samochody Ślązakom, co ironicznie nazywa nową "przedsiębiorczością". To wszystko oczywiście podlane sosem żywiołowej niechęci do samej nazwy naszego regionu i - przede wszystkim - do poczucia naszej odrębności wobec Śląska.

Tekst jak tekst, każdemu felietoniście może zdarzyć się słabszy dzień, Smolorz miewał już gorsze. W pierwszym odruchu chciałem nawet chwycić za klawiaturę i dać Smolorzowi słuszny odpór, potem jednak zrezygnowałem. Dlaczego? W koncu to tylko felieton i tylko Smolorz, ani gatunek dziennikarski ani autor nie zasługują na poważne traktowanie. Poza tym Smolorz to starszy już człowiek i ma prawo do swoich obsesji. Jego obsesją jest zwalczanie odrębności Podbeskidzia we wszelkich przejawach. W sumie to niegroźne, lepsze to niż obsesje np. Polańskiego, o którym ostatnio Żuławski powiedział, że do tej pory lubi rano parkować przed gimnazjum. Lepiej żeby starcy ślinili się na dźwięk słowa "Podbeskidzie" niż na widok gimnazjalistek.

Prawdziwym problemem nie jest Smolorz, ale gazeta, która stanowi trybunę jego wynurzeń. Katowicka GW od lat prowadzi prawdziwą krucjatę na rzecz dziwnie pojmowanej śląskości. Głównymi rycerzami Niepokalanego Śląska są właśnie Smolorz i Kazimierz Kutz. Ich bery i bojki śląskie mogą stanowić świetny przykład kreowania propagandowego mitu o krzywdzonym Śląsku, pełnym uczciwych i pracowitych ludzi, podstępnie wykorzystywanych przez cwaniaków z Polski (którzy oprócz tego że nimi rządzą to jeszcze kradną im samochody :-)). Felietony rządzą się swoimi prawami i można przejść nad tą chorą wizją do porządku dziennego, ale - niestety - stanowi ona część większej całości. To właśnie w katowickiej GW lansowane są jako wzorce takie postaci jak Ernest Wilimowski, który w czasie wojny grał w reprezentacji hitlerowskich Niemiec (od razu zaznaczam, że zdaję sobie sprawe z zagmatwania śląskich losów, ale jednak są granice, których redakcji z logo "nam nie jest wszystko jedno" przekraczać nie wolno). To katowicka GW jest propagandową tubą Ruchu Autonomii Śląska, zachowującego zresztą dużo więcej rozsądku niż wspomniani wyżej propagandziści. To katowicka GW węszy antyśląskie spiski, mobilizując opinię publiczną np. w sprawie przegranej Chorzowa w wyścigu o EURO 2012, pomijając niewygodny fakt, że Stadion Śląski jest dramatycznie przestarzały a o przegranej zdecydowały w dużej mierze błędy śląskich urzędników. To katowicka GW buduje od lat konsekwentny obraz krzywdzonej śląskiej kolonii. To katowicka GW od lat konsekwentnie lansuje jeden odgórny model kulturowy, oparty na górnośląskiej tradycji, mowie i historii, zbywając milczeniem fakt rzeczywistego kulturowego i historycznego zróżnicowania nowego województwa śląskiego. To katowicka GW zapomina, że etniczna śląskość jest tylko jednym z oryginalnych komponentów regionalnej tożsamości, a nie rodzajem świeckiej religii, od której wszelkie odstępstwa trzeba zwalczać jak herezje w czasach inkwizycji.

Znęcam się nad katowicką GW (katowicką, a nie bielską, bo "bielska" jest tylko z nazwy, mimo rzeczywistych starań lokalnych dziennikarzy) gdyż uważam linię redakcyjną tego dziennika za dużo groźniejszą niż pojedyncze nieudane felietony.Zresztą, GW obrywa się dziś dlatego, że to ona podarowała swoim czytelnikom felieton Smolorza, ale o innych mediach nie da się powiedzieć nic lepszego. Uproszczona do granic absurdu "śląska" wizja świata dominuje i w Dzienniku Zachodnim, i w TV Silesia. Czyż można się potem dziwić, że kibice chorzowskiego Ruchu, klubu który powstał jako polska przeciwwaga dla niemieckiego fussballu, jeźdżą na mecze z flagą "Oberschlesien"? Czy można dziwić się, że Związek Ludności Narodowości Śląskiej popiera zarzuty Kremla wobec Polski? Czy można dziwić się, że w takiej atmosferze Smolorzowi nie zadrżała ręka i nie włączyło myślenie przy pisaniu bzdur o ludziach, którzy ośmielają sie myśleć i mówić inaczej?

Może to dziwne, ale po przeczytaniu tekstu Smolorza miałem skojarzenia z małym miasteczkiem Ulcinj na południu Czarnogóry. Kilka lat temu byłem tam na wakacjach. Serbka, u której się zatrzymaliśmy, gorąco odradzała nam kąpiel na jednej z adriatyckich plaż, uzasadniając to tym, że woda jest tam brudna, gdyż kapią się w niej albańscy muzułmanie. Elena była wykształconą osobą, rozmawialiśmy po angielsku - pełna Europa, a jednak nie zawahała się mówic tak oczywistych bzdur o ludziach którzy byli dla niej "inni", "gorsi". Wcześniej zapewne przez lata czytała felietony i oglądała telewizyjne programy, w których jej naród przedstawiano jako niewinną ofiarę, a "obcych" - zapewne nieco żartobliwie, w lekkim tonie - jako złodziei i dzikusów. Wcześniej podobne pranie mózgów przeszli Chorwaci (o Serbach), Serbowie (o Bośniakach), Albańczycy z Kosowa (też o Serbach) itp. Że to Bałkany a nie Śląsk? Że nie ma u nas napięć na tle etnicznym? Zaraz, zaraz. Wspomniani już kibice Ruchu Chorzów, przeprowadzili ankietę na temat poczucia swojej tożsamości: 54% uważa się za Ślązaków ale nie Polaków, 29% za Ślązaków i zarazem Polaków, a tylko 11% za Polaków. A Smolorz i Kutz o tym wiedzą, oni zawsze wyczuwali skąd wieją wiatry. Chyba że sami je puszczali, jak to w Sylwestra zdarzyło się Smolorzowi.